• ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗΣ :Τσαρλς Μπάμπατζ, ένας Άγγλος μηχανικός και πολυμαθής, προήλθε η έννοια του προγραμματισμού ηλεκτρονικών υπολογιστών. Θεωρείται ο «πατέρας του υπολογιστή», ο ίδιος αντιλήφθηκε και εφηύρε το πρώτο μηχανικό υπολογιστή στις αρχές του 19ου αιώνα.

Η αρχή του σύγχρονου υπολογιστή περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον επιστήμονα υπολογιστών Alan Turing, ο οποίος ορίζεται η ιδέα στο σπερματικό 1936 έγγραφό του, On  Computable Numbers.

• Πενικιλλίνη είναι μία ομάδα αντιβιοτικών που παράγονται από Penicillium μύκητες. Η ανακάλυψη της πενικιλίνης αποδίδεται στο Σκοτσέζο επιστήμονα και νομπελίστα Αλεξάντερ Φλέμινγκ το 1928 που έδειξε ότι, αν Penicillium rubens καλλιεργηθεί σε κατάλληλο υπόστρωμα, θα παραχθεί μια ουσία με αντιβιοτικές ιδιότητες.

Ανέπτυξε το φάρμακο πενικιλίνη, που παλεύει έναν τεράστιο αριθμό των βακτηριακών λοιμώξεων σε ανθρώπους χωρίς να βλάπτουν τους ίδιους τους ανθρώπους.Θα είχε μαζική παραγωγή και διαφημίζεται από το 1944

 Μεγαλύτερες εφευρέσεις που άλλαξαν τον κόσμο

Από την ανακάλυψη του τροχού εως την έναρξη του World Wide Web , αρκετές βασικές εξελίξεις έχουν αλλάξει τον τρόπο που το ανθρώπινο είδος ζει. 

 Η Ημέρα για τους Εφευρέτες εορτάζεται στις 29 Σεπτεμβρίου από διάφορες χώρες, όπως είναι και τα γενέθλια της Αργεντινού εφευρέτης László József Bíró, που είναι και ο εφευρέτης του στυλό.

Τηλέφωνο

Τσαρλς Μπάμπατζ, ένας Άγγλος μηχανικός και πολυμαθής, προήλθε η έννοια του προγραμματισμού ηλεκτρονικών υπολογιστών. Θεωρείται ο «πατέρας του υπολογιστή», ο ίδιος αντιλήφθηκε και εφηύρε το πρώτο μηχανικό υπολογιστή στις αρχές του 19ου αιώνα.

Η αρχή του σύγχρονου υπολογιστή περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον επιστήμονα υπολογιστών Alan Turing, ο οποίος ορίζεται η ιδέα στο σπερματικό 1936 έγγραφό του, On Computable Numbers.

Ο Alexander Graham Bell ήταν ο πρώτος που θα του απονεμηθεί δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για το ηλεκτρικό τηλέφωνο στο 1876 Η πρώτη επιτυχημένη αμφίδρομη μετάδοση ομιλίας του Bell και του βοηθού του Thomas Watson έγινε Μάρτιο 1876.

Η εφεύρεση γρήγορα απογειώθηκε, και ξεσήκωσε παγκόσμια επιχείρηση και την επικοινωνία .
Χαρτί

Το Χαρτί εφευρέθηκε στην αρχαία Κίνα κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Χαν (206 π.Χ.-220 μ.Χ.) και απλώνεται σιγά-σιγά προς τη Δύση μέσω του Δρόμου του Μεταξιού .

Υλικά που χρησιμοποιούνταν αντί του χαρτιού,  όπως πάπυροι, περγαμηνές και φοίνικόφύλλα, ήταν ακριβά και στο σύντομο ανεφοδιασμό, αλλά το χαρτί, κατασκευασμένο από ξύλο και κουρέλια, θα μπορούσαν να υποβληθεί σε επεξεργασία παντού και τελικά να προσφέρει κάποια φθηνότερες εναλλακτικές λύσεις, χρησιμοποιώντας την παραγωγή μεγάλης κλίμακας.

Πυξίδα

Πριν από την εισαγωγή της πυξίδας, τον προορισμό, τη θέση και την κατεύθυνση στη θάλασσα καθορίστηκαν κυρίως από την παρατήρηση των ορόσημα, μαζί με την παρατήρηση της θέσης των αστέρων και των ουράνιων σωμάτων.

Η πυξίδα εφευρέθηκε από τους Κινέζους μεταξύ των 9 ου και 11 ου αιώνα. Αυτό έγινε αρχικά από μαγνητίτη, ένα φυσικό μαγνητίζονται κομμάτι του ορυκτού μαγνητίτη. Η παλαιότερη αναφορά κινεζική λογοτεχνία στο μαγνητισμό βρίσκεται στα γραπτά του Wang Xu στο 4 ου αιώνα π.Χ..

Κινητήρας εσωτερικής καύσης

Η εφεύρεση της εσωτερικής καύσης κινητήρα έφερε μηχανές όπως τα αυτοκίνητα και τα αεροσκάφη (Reuters)

Τα πρώτα στοιχεία του στροφάλου και τη σύνδεση του μηχανισμού ράβδο χρονολογείται από τον 3ο αιώνα μ.Χ. και το πριονιστήριο Ιεράπολη της Μικράς Ασίας, ένα μέρος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας , που έχει γίνει η σύγχρονη Τουρκία.

Η σύγχρονη μορφή του κινητήρα εσωτερικής καύσης, ήρθε γύρω στο δεύτερο μισό του 19 ου αιώνα, που έφερε μαζί της η Βιομηχανική Εποχή. Σε αυτές τις μηχανές, η καύση ενός καυσίμου απελευθερώνει ένα αέριο υψηλής θερμοκρασίας, που διαστέλλεται και ασκεί δύναμη επί ενός εμβόλου, με τον τρόπο αυτό να κινείται.

Η εφεύρεση της μηχανής εσωτερικής καύσης έφερε μια ποικιλία μηχανημάτων, συμπεριλαμβανομένων των σύγχρονων αυτοκινήτων και αεροσκαφών.

Υπολογιστές

Ο Macintosh Portable 1989 (Wiki Commons)

Τσαρλς Μπάμπατζ, ένας Άγγλος μηχανικός και πολυμαθής, προήλθε η έννοια του προγραμματισμού ηλεκτρονικών υπολογιστών. Θεωρείται ο «πατέρας του υπολογιστή», ο ίδιος αντιλήφθηκε και εφηύρε το πρώτο μηχανικό υπολογιστή στις αρχές του 19ου αιώνα.

Η αρχή του σύγχρονου υπολογιστή περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον επιστήμονα υπολογιστών Alan Turing, ο οποίος ορίζεται η ιδέα στο σπερματικό 1936 έγγραφό του, On Computable Numbers.

Τροχός

Ο τροχός εφευρέθηκε το 3500 π.Χ. και διευκόλυνε τη γεωργία και το εμπόριο, επιτρέποντας τη μεταφορά των εμπορευμάτων από και προς τις αγορές. Τροχοί έχουν αλλάξει τη ζωή μας, και χρησιμοποιούνται σε όλα από τα ρολόγια σε οχήματα

Η λάμπα

Σύμφωνα με τους ιστορικούς, πολλοί άνθρωποι έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην επινόηση λαμπτήρες πυρακτώσεως σε όλο το 1800.

Ο Thomas Edison πιστώνεται ως η κύρια εφευρέτης επειδή δημιούργησε ένα εντελώς λειτουργικό σύστημα φωτισμού, συμπεριλαμβανομένης μιας γεννήτριας και καλωδίωση, καθώς και ένα λαμπτήρα πυρακτώσεως άνθρακα.

Τηλέφωνο

Ο Alexander Graham Bell ήταν ο πρώτος που θα του απονεμηθεί δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για το ηλεκτρικό τηλέφωνο στο 1876 Η πρώτη επιτυχημένη αμφίδρομη μετάδοση ομιλίας του Bell και του βοηθού του Thomas Watson έγινε Μάρτιο 1876.

Η εφεύρεση γρήγορα απογειώθηκε, και ξεσήκωσε παγκόσμια επιχείρηση και την επικοινωνία .

Χαρτί

Το Χαρτί εφευρέθηκε στην αρχαία Κίνα κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Χαν (206 π.Χ.-220 μ.Χ.) και απλώνεται σιγά-σιγά προς τη Δύση μέσω του Δρόμου του Μεταξιού .

Υλικά που χρησιμοποιούνταν αντί του χαρτιού,  όπως πάπυροι, περγαμηνές και φοίνικόφύλλα, ήταν ακριβά και στο σύντομο ανεφοδιασμό, αλλά το χαρτί, κατασκευασμένο από ξύλο και κουρέλια, θα μπορούσαν να υποβληθεί σε επεξεργασία παντού και τελικά να προσφέρει κάποια φθηνότερες εναλλακτικές λύσεις, χρησιμοποιώντας την παραγωγή μεγάλης κλίμακας.

ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ

Το Διαδίκτυο (αγγλ. Internet) είναι παγκόσμιο σύστημα διασυνδεδεμένων δικτύων υπολογιστών, οι οποίοι χρησιμοποιούν καθιερωμένη ομάδα πρωτοκόλλων, η οποία συχνά αποκαλείται "TCP/IP" (αν και αυτή δεν χρησιμοποιείται από όλες τις υπηρεσίες του Διαδικτύου) για να εξυπηρετεί εκατομμύρια χρηστών καθημερινά σε ολόκληρο τον κόσμο. Οι διασυνδεδεμένοι ηλεκτρονικοί υπολογιστές ανά τον κόσμο, οι οποίοι βρίσκονται σε ένα κοινό δίκτυο επικοινωνίας, ανταλλάσσουν μηνύματα (πακέτα) με τη χρήση διαφόρων πρωτοκόλλων (τυποποιημένοι κανόνες επικοινωνίας), τα οποία υλοποιούνται σε επίπεδο υλικού και λογισμικού. Το κοινό αυτό δίκτυο καλείται Διαδίκτυο.

Το Διαδίκτυο είναι επικοινωνιακό δίκτυο που επιτρέπει την ανταλλαγή δεδομένων μεταξύ οποιουδήποτε διασυνδεδεμένου υπολογιστή. Η τεχνολογία του είναι κυρίως βασισμένη στην διασύνδεση επιμέρους δικτύων ανά τον κόσμο και σε πολυάριθμα πρωτόκολλα επικοινωνίας. Στην πιο εξειδικευμένη και περισσότερο χρησιμοποιούμενη μορφή του, με τον όρο Διαδίκτυο περιγράφεται το παγκόσμιο πλέγμα διασυνδεδεμένων υπολογιστών και των υπηρεσιών και πληροφοριών που παρέχει στους χρήστες του. Το Διαδίκτυο χρησιμοποιεί [μεταγωγή πακέτων] και τη [στοίβα πρωτοκόλλων] Σήμερα, ο όρος διαδίκτυο κατέληξε στο να αναφέρεται στο παγκόσμιο αυτό δίκτυο. Για να ξεχωρίζει, το παγκόσμιο αυτό δίκτυο γράφεται με κεφαλαίο το αρχικό "Δ". Η τεχνική της διασύνδεσης δικτύων μέσω μεταγωγής πακέτων και της στοίβας πρωτοκόλλων ονομάζεται [Διαδικτύωση].

Κοινές μέθοδοι πρόσβασης στο Διαδίκτυο είναι η επιλογική και η ευρυζωνική. Δημόσιοι χώροι για χρήση του Διαδικτύου περιλαμβάνουν τις βιβλιοθήκες και τα Internet cafes, όπου υπάρχουν διαθέσιμοι υπολογιστές με σύνδεση στο Διαδίκτυο. Υπάρχουν επίσης, σημεία πρόσβασης στο Διαδίκτυο σε δημόσιους χώρους όπως είναι οι αίθουσες αναμονήςαεροδρομίων, μερικές φορές μόνο για σύντομη χρήση ενόσω περιμένουμε. Τέτοια σημεία είναι γνωστά και με διάφορους άλλους όρους, όπως «δημόσια περίπτερα Διαδικτύου», «δημόσια τερματικά Διαδικτύου» και «ιστο - τηλέφωνα».

Η δικτύωση μέσω Wi-Fi παρέχει ασύρματη πρόσβαση στο Διαδίκτυο. Ασύρματα σημεία πρόσβασης (hotspot) που παρέχουν τέτοια πρόσβαση περιλαμβάνουν τα Wifi-cafes, όπου κάποιος αρκεί να φέρει τις δικές του/της ασύρματες συσκευές όπως φορητό Η/Υ ή PDA. Οι υπηρεσίες αυτές μπορεί να είναι δωρεάν σε όλους, είτε δωρεάν μόνο σε πελάτες, είτε επί πληρωμή. Ένα hotspot δεν χρειάζεται να περιορίζεται σε ένα συγκεκριμένο περιβάλλον. Ολόκληρες πανεπιστημιουπόλεις και πάρκα έχουν αυτή τη δυνατότητα, ακόμα και ολόκληρες περιοχές. Προσπάθειες να συνδεθεί και ο αγροτικός πληθυσμός έχουν οδηγήσει στα ασύρματα κοινοτικά δίκτυα.

Τα πλεονεκτήματα της πρόσβασης ενός χρήστη μέσω του δικού του υπολογιστή (αντί μέσω δημόσιου τερματικού) περιλαμβάνουν τη δυνατότητα για κατέβασμα και ανέβασμα αρχείων χωρίς περιορισμούς, τη χρήση του αγαπημένου του φυλλομετρητή (ή προγράμματος ανάγνωσης ιστοσελίδων, το οποίο αποτελεί ορθότερη ορολογία των λέξεων: web browser) και των ρυθμίσεων αυτού (το μενού των ρυθμίσεων μπορεί να απενεργοποιηθεί σε έναν δημόσιο υπολογιστή) και την εκτέλεση δραστηριοτήτων στο Διαδίκτυο με τη χρήση δικών του προγραμμάτων και δεδομένων.

Χώρες με πολύ καλή πρόσβαση στο Ίντερνετ περιλαμβάνουν την Νότια Κορέα, όπου το 50% του πληθυσμού έχει ευρυζωνική πρόσβαση, τη Σουηδία και τις ΗΠΑ.

Οι πρώτες απόπειρες για την δημιουργία ενός διαδικτύου ξεκίνησαν στις ΗΠΑ κατά την διάρκεια του ψυχρού πολέμου. Η Ρωσία είχε ήδη στείλει στο διάστημα τον δορυφόροΣπούτνικ 1 κάνοντας τους Αμερικανούς να φοβούνται όλο και περισσότερο για την ασφάλεια της χώρας τους. Θέλοντας λοιπόν να προστατευτούν από μια πιθανή πυρηνική επίθεση των Ρώσων δημιούργησαν την υπηρεσία προηγμένων αμυντικών ερευνών ARPA (Advanced Research Project Agency) γνωστή ως DARPA (Defense Advanced Research Projects Agency) στις μέρες μας. Αποστολή της συγκεκριμένης υπηρεσίας ήταν να βοηθήσει τις στρατιωτικές δυνάμεις των ΗΠΑ να αναπτυχθούν τεχνολογικά και να δημιουργηθεί ένα δίκτυο επικοινωνίας το οποίο θα μπορούσε να επιβιώσει σε μια ενδεχόμενη πυρηνική επίθεση.

Το αρχικό θεωρητικό υπόβαθρο δόθηκε από τον Τζ. Λικλάιντερ (J.C.R. Licklider) που ανέφερε σε συγγράμματά του το "γαλαξιακό δίκτυο". Η θεωρία αυτή υποστήριζε την ύπαρξη ενός δικτύου υπολογιστών που θα ήταν συνδεδεμένοι μεταξύ τους και θα μπορούσαν να ανταλλάσσουν γρήγορα πληροφορίες και προγράμματα. Το επόμενο θέμα που προέκυπτε ήταν ότι το δίκτυο αυτό θα έπρεπε να ήταν αποκεντρωμένο έτσι ώστε ακόμα κι αν κάποιος κόμβος του δεχόταν επίθεση να υπήρχε δίοδος επικοινωνίας για τους υπόλοιπους υπολογιστές. Τη λύση σε αυτό έδωσε ο Πολ Μπάραν (Paul Baran) με τον σχεδιασμό ενός κατανεμημένου δικτύου επικοινωνίας που χρησιμοποιούσε την ψηφιακή τεχνολογία. Πολύ σημαντικό ρόλο έπαιξε και η θεωρία ανταλλαγής πακέτων του Λέοναρντ Κλάινροκ (Leonard Kleinrock), που υποστήριζε ότι πακέτα πληροφοριών που θα περιείχαν την προέλευση και τον προορισμό τους μπορούσαν να σταλούν από έναν υπολογιστή σε έναν άλλο.

Στηριζόμενο λοιπόν σε αυτές τις τρεις θεωρίες δημιουργήθηκε το πρώτο είδος διαδικτύου γνωστο ως ARPANET. Εγκαταστάθηκε και λειτούργησε για πρώτη φορά το 1969 με 4 κόμβους μέσω των οποίων συνδέονται 4 μίνι υπολογιστές (mini computers 12k): του πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στην Σάντα Μπάρμπαρα του πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες, το SRI στο Στάνφορντ και το πανεπιστήμιο της Γιούτα. Η ταχύτητα του δικτύου έφθανε τα 50 kbps και έτσι επιτεύχθηκε η πρώτη dial up σύνδεση μέσω γραμμών τηλεφώνου. Μέχρι το 1972 οι συνδεδεμένοι στο ARPANET υπολογιστές έχουν φτάσει τους 23, οπότε και εφαρμόζεται για πρώτη φορά το σύστημα διαχείρισηςηλεκτρονικού ταχυδρομείου (e-mail).

Παράλληλα δημιουργήθηκαν και άλλα δίκτυα, τα οποία χρησιμοποιούσαν διαφορετικά πρωτόκολλα(όπως το x.25 και το UUCP) τα οποία συνδέονταν με το ARPANET. Το πρωτόκολλο που χρησιμοποιούσε το ARPANET ήταν το NCP (Network Control Protocol), το οποίο, όμως, είχε το μειονέκτημα ότι λειτουργούσε μόνο με συγκεκριμένους τύπους υπολογιστών. Έτσι, δημιουργήθηκε η ανάγκη στις αρχές του 1970 για ένα πρωτόκολλο που θα ένωνε όλα τα δίκτυα που είχαν δημιουργηθεί μέχρι τότε. Το 1974 λοιπόν, δημοσιεύεται η μελέτη των Βιντ Σερφ (Vint Cerf) και Μπομπ Κάαν (Bob Kahn) από την οποία προέκυψε το πρωτόκολλο TCP (Transmission Control Protocol) που αργότερα το 1978 έγινε TCP/IP, προσετέθη δηλαδή το Internet Protocol (IP), ώσπου το 1983 έγινε το μοναδικό πρωτόκολλο που ακολουθούσε το ARPANET.

Το 1984 υλοποιείται το πρώτο DNS (Domain Name System) σύστημα στο οποίο καταγράφονται 1000 κεντρικοί κόμβοι και οι υπολογιστές του διαδικτύου πλέον αναγνωρίζονται από διευθύνσεις κωδικοποιημένων αριθμών. Ένα ακόμα σημαντικό βήμα στην ανάπτυξη του Διαδικτύου έκανε το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών (National Science Foundation, NSF) των ΗΠΑ, το οποίο δημιούργησε την πρώτη διαδικτυακή πανεπιστημιακή ραχοκοκκαλιά (backbone), το NSFNet, το 1986. Ακολούθησε η ενσωμάτωση άλλων σημαντικών δικτύων, όπως το Usenet, το Fidonet και το Bitnet.

Ο όρος Διαδίκτυο/Ίντερνετ ξεκίνησε να χρησιμοποιείται ευρέως την εποχή που συνδέθηκε το ARPANET με το NSFNet και Internet σήμαινε οποιοδήποτε δίκτυο χρησιμοποιούσεTCP/IP. Η μεγάλη άνθιση του Διαδικτύου όμως, ξεκίνησε με την εφαρμογή της υπηρεσίας του Παγκόσμιου Ιστού από τον Τιμ Μπέρνερς-Λι στο ερευνητικό ίδρυμα CERN το 1989, ο οποίος είναι στην ουσία, η "πλατφόρμα", η οποία κάνει εύκολη την πρόσβαση στο Ίντερνετ, ακόμα και στη μορφή που είναι γνωστό σήμερα.